Günlerden birgün blog zapingi yaparken bir sayfada rastlamıştım buna benzer bir bilekliğe ama sonrasında sayfayı kaybettim ve içimde ona sahip olma isteği giderek arttı artııı.. Buaralar melekli figürlere taktığım içindi sanırım beğenim. Büyük gün bugünmüş.İş yerime gelen bu fırsatı kaçırıp kaçırmamak konusunda bayağı düşündüm. Sonra çalışma arkadaşlarımın alıcı gözlerini bileklikte hissedince kıskançlık dürtümle hemen zimmetime geçirdim:) Zehe! Kötüyüm ben kötüyüm. Bütçeyi sarssada, altın sarısı objeler tarzım olmasada ve derisinin eskime riski beni korkutsada ebediyen benim. Annişimide unutmadım Onada ufacık minicik küpecik aldım.Bir de bugün ev arkadaşımla şöyle bir korkalım, tırnaklarımızı koltuğa geçirelim umuduyla korku filmi izleyelim dedik. Arşivimden X FİLES ı seçtik. Başta o modda olduğumuzdan abuk sahnelerde kendimizi kassakda boşunaymış. Hafif dozajlı gerilimdi. Yıllar önce TGRT adlı kanalda dizi formatında izlerken tırsardım aslında. Sanırım artık büyüdüm ama ruhum hala çocuk benim! Fiziki-idari Türkiye Haritasına sahip olmak benim yaşımdaki bir insanı nekadar mutlu edebilir? Beni etti. Gökkuşağı renklerimi, dilsiz harita yarışmasındaki başarımımı yoksa gezdiğim şehirleri, dağları, bayırları hatırlattığındanmı bilmiyorum ama arada ufak şeylerden de mutlu olabiliyorum galiba:)) Ozaman yaşasın yeni bilekliğim ve haritam!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder